Þessi sýn blasti við mér á bílnum mínum að kveldi dags 7. okt. eða 3 dögum eftir komuna til Danmerkur... á hvað minnir þetta?

Hoppandi glaðar!

Skemmtilegur dagur við Suðurströndina, einn dag í ágúst :)

Ferðin hafin!

Ferðin í leit að sjálfri mér er hafin! Ég veit ekki hvort ég verð 3 vikur eða 30 ár en ég ætla að hugsa bara eitt ár fram á við - leitin er amk hafin! Já, ég ætla að verða og vera ein af þessum einstaklingum (lesist 'kerlingum') sem segja hversdagslífi sínu og halda á vit ævintýranna í von um 'nýtt' líf og ferskara, gleði, uppfyllta drauma og óvænt ástarævintýri, heilbrigði og dýpt, fund sjálfsins og sköpunarkraftsins við raunvitund í núinu - allt á einu bretti, takk!

Stórkostleg kona gaf mér bók áður en ég fór - frábæra bók enn sem komið er en það hálfpartinn truflar mig að lesa hana þegar ég er í þeirri stöðu sem ég er núna, þ.e. heimurinn opinn og óráðinn, hver dagur látinn nægja sinni þjáningu og áningu og einhvers konar sjálfsskoðun í gangi! Bókin heitir 'borða, biðja, elska' og mér líður eins og ég gæti næstum hafa skrifað hana sjálf! Hún greip mig undir eins en á sama tíma hugsaði ég; 'æ, ætli hún taki frá upplifun minni á þessu ári? eða mun ég litast af upplifun þessarar konu á hennar ferðalögum og sjálfsleit?´ Tók svo bara þá ákvörðun að lesa hana og hafa mér jafnvel til hliðsjónar! Kannski 'bendir' hún mér á eitthvað sem ég hefði annars ekki tekið eftir eða veitir athygli að einhverju sem ég hefði annars misst af! Eða líka; hún kann að benda mér á eitthvað sem ég vil gera á þessu ári eða vil ekki gera... Í öllu falli; bókin kætir mig og veitir mér innblástur. Og manni veitir nú ekki af kæti og innblæstri á þessum stundum þegar óvissan, efinn og raunsæið ræður annars ríkjum!!!

Leitin heldur áfram...

Því hún er svo sæt..... Þökk sé þér Venus!

Dagurinn í dag var svo fagur og friðsæll að ég fylltist aftur trú á að það sé þess virði að búa hér á landi og fyrir mig enn frekar á þeim fagra stað sem ég bý á. Sólin skein á hvíta jörðina, örfáar blikur skýjatilveru mátti sjá á himni og hár hreyfði ei á höfði. Kvöldin þessa dagana eru ekki síðri með nýju tungli og Venus sem birtir upp himininn og veitir von. Skyldi Venus hafa áhrif beint á okkur og milda ástandið og greiða fyrir e-s konar lausnum eða sáttum á okkar tímum, næstu dögum? Venus sem tákn hins fagra, samhljóms og þá kannski friðar??? eða er 'hún' kannski bara að draga athygli okkar frá ljótleika hversdagsins og hvetja okkur til að horfa upp á við???

fyrir ykkur sem langar að lesa meira um Venus;
http://visindavefur.hi.is/svar.asp?id=2254

Að éta leifar sinnar tegundar!

Samfélagið okkar hefur breyst svo um munar og mér til mikillar undrunar er enn fólk (jafnvel í kringum mann!) sem talar 'frá hjartanu' um 'ástandið' og gefur til kynna að helv.... lýðurinn sé fávitar! Ef ástandið sannar fyrir okkur að samfélag okkar manna sé hreint bara eins og í dýraríkinu, þ.e. 'survival of the fittest-samfélag' þar sem þeir grimmu lifa af, þá má almættið sjálft eitt bjarga okkur!!! Í dýraríkinu hafa þau grimmu amk vit á að losa sig við líkama eða leifar hinna veiklyndu (þ.e. fjöldans!) með því t.d. að éta þær! Það fyndist okkur náttúrulega ákaflega rangt og ósiðlegt í heimi manna, er það ekki? Það virðist miklu nær að láta hina veiklyndu bara éta skít þeirra grimmu - það er ekkert að því!

Endurborin!

Fylgjan sprungin, fæðing afstaðin..... fyrstu dagar nýs lífs.....

Ástungan...

Hef ákveðið með sjálfri mér að það sé kominn tími til að stinga á! Út úr fylgjunni skal ég á komandi dögum...