...úr dagbók!

DAGUR 1 - 1. Okt. '09
...dagur að kveldi kominn um borð í Norrænu þann 1. okt. 2009. Nýr kafli er hafinn í mínu lífi, ég hef sagt skilið við kafla í fortíðinni og sigli inn í nýja strauma um þessar mundir. Ég sit hér og vagga og hlakka til að sofa í aðra 11-12 tíma, ein í klefa (sem betur fer) en án glugga (sem er bara nettur fórnarkostnaður þess að vera ein!).
Dagurinn í dag í Torshavn var frábær, hlýrri en á horfðist. Torshavn er fallegur bær með fersklegu yfirbragði, fallegum húsum og almennilegu fólki, einmitt svolítið eins og Hafnarfjörður eða Akureyri, hæðóttur bær með gömlum húsum. Færeyjar sjálfar virðast fallegt land.
Fyrst fannst mér eins og ég gæti alveg búið í Torshavn, sérstaklega þegar ég þræddi rómantísku þröngu göturnar á Tinganesi og sá öll Ástulegu húsin með krúttlegu hurðunum. Ég hefði EKKERT á móti því að búa í einu slíku.
Ég þræddi Tórshavn frá höfn til Kulturhússins með viðkomu á listasafninu. Keypti mér Dimmalætting og fleiri blöð, Litla prinsinn á færeysku og tók svo loks strætó um bæinn áður en ég fékk mér að borða niðr'í bæ og gekk um Skansin fyrir brottför. Lét Skipperinn vera, lagði ekki í eina marineraða sjóhetju frá Vestmanna ;)
Sem dregur mig að næsta 'efni' sem satt best stingur mitt litla fordómahjarta;
Marinering virðist í hávegum höfð! Á dallinum ganga margir (virðist vera allflestir!!!) um með pela eða bokku í hönd hvenær sólarhringsins sem er, eins og væri talnaband! Í dag mátti finna áfengislykt í lofti á flestum veitinga- og kaffistöðum bæjarins. Ekki það að ég hafi farið inn á marga en ég fór amk út af örfáum af þessum sökum! Veit ekki hvort ég er ofurviðkvæm fyrir þessu núna eða hvort þetta er bara hið eðlilegasta mál þar syðra! Læt vera að spekúlera meira í því... Þegar allt kom til alls var í raun nóg í bili að fá smjörþefinn af annars fegurðinni, ferskleikanum og hins vegar þessari marineringu, ég var spennt að komast um borð aftur og halda áfram ferðinni....

Dagur 2 - 02. okt. þar sem ég sit á 5. dekki við receptionið. Búin að sitja úti á 8. dekki (þar sem ég bý!) að lesa í dýrindisveðri, fleygið haggast vart!
7 skip í sjónmáli í dag og 2 olíuborpallar - skrítið að einhver skuli 'velja' sér að vinna úti á ballarhafi og að vera 'hvergi' í lengri tíma. Það er eins gott að félagsskapurinn sé mikils virði og í lagi á þeim stundum. Maður er manns gaman er sagt og það á sko örugglega við á vinnustöðum sem þessum! Þar hljóta að myndast tilfinningabönd og samskipti sem eru engu lík og byggja á trausti fyrst og fremst. Ég ætlaði t.d. að vera rosalega dugleg að skrifa hér um borð en ég fann sér í lagi fyrsta sólarhringinn að ég var ekki róleg, fannst ég hálfóröugg. Á þessu járnfleygi byggjum við líf okkar og traust í nokkra sólarhringa, ég og um 700 aðrir einstaklingar og þótt ég sé ekki að mynda nein sérstök tengsl þannig nema að kynnast lítillega örfáum hræðum, þá treystum við fullkomlega að okkur verði siglt heilum og höldnum í land af fagfólki og góðum græjum!

Mig langar að finna nafn á ferðina mína, ævintýraárið. Hún tengdist strax mánanum, einhvern veginn og ég tengi það þannig hinu kvenlega og innri leit að sjálfri mér... Nema núna, finnst mér þetta næstum ekki vera nein afmörkuð ferð, meira eins og bara nýtt upphaf á því sem koma skal....