Wednesday, 18 November 2009

Hver hefur sinn djöful að draga!

Öll höfum við okkar djöful að draga, segir máltækið og minn bankar upp á í hvívetna þessa dagana - ég sjálf nefnilega! Efasemdir og ótti, aðþrengd frelsistilfinning og hik taka of mikið pláss og ógna gleðiríkum dagsstundum. Ég efast um hvað ég vil, að ég sé að gera rétt með þessum skrefum sem ég er að taka (sem mér fannst ég eiga, fyrir stuttu, ekki annarra kosta völ en að taka!), efast um sjálfsvirðingu mína, óttast framtíðina og það að vera ein til æviloka, finnst að mér þrengt þar sem ég er háð kerfi og skriffinnsku, tryggingakerfum, þjóðerni, þess að eiga eitthvað og enn frekar því að eiga ekkert og skulda ekkert! Ég hika.... hika við að taka næsta skref af ótta við að það verði ekki það sem mig langar að taka!! Þrátt fyrir allt:
Veit ég að ég má treysta.... treysta og efast ei að næsta skref verður það sem mig langar að taka, það sem ég á að taka og færir mér nær því sem ég vil.
Ég veit að einmitt með því að stíga út úr vítahring streitu og sjálfsfórnar er ég að varðveita sjálfvirðingu mína.
Ég veit ég þarf ekki að óttast að vera ein til æviloka því þótt ég verði það, er það ekki það versta sem hægt er að hugsa sér svo lengi sem ég lifi lífi mínu, samkvæm sjálfri mér og í sátt við Guð og sjálfa mig!
Ég veit að kerfið er búið til af mér (og ykkur) til að við getum virkað í jarðartilvistinni og að mér er ekki þrengt heldur er um mig haldið!
Ég veit að það eitt að eiga ekkert (nema kannski fullt hjarta af ást og kærleika) og skulda ekkert (nema kannski sjálfri mér og umheiminum það að leyfa mér að vera besta útgáfa af sjálfri mér) hefur aldrei verið meira frelsandi en einmitt núna á þessum tímum.
Hik er sama og tap - erum við sjálf ekki bara okkar versti óvinur? Er ekki næsta skref að verða líka besta vinkona mín? Mér hefur nefnilega fundist að fólk sem 'kemur hvað verst' við okkur á stundum, sé einmitt það fólk sem kennir okkur hvað mest og við lærum að elska, fyrir það eitt! Ég læri að elska mig fyrir það eitt að vera minn eigin djöfull að sama skapi og ég er minn eigin engill!

2 comments:

murta said...

Leita og finna. Finna og leita. Leita að Finna!

Veinólína said...

Vá hvað þetta er flott innlegg hjá þér Ástan mín! Þú ert alveg meððetta! :) Gangi þér vel músin mín, knús og kossar.
Vigdís.