Komin 'heim'!

Ég er lent! Leitarstaður er fundinn og nú getur leitin hafist af fullri alvöru - eða kannski bara bræðslan, boðið og brjálæðislega ástríðan fyrir björtu lífinu.

Mikið sem var gott að koma heim. Tobias (http://www.tobiasart.org/) tók hlýlega á móti mér með uppábúnu, stóru og góðu herbergi og vinalegum andlitum (ekki þó í herberginu!). Ég kom við í Sainsbury's á strax við komuna, keypti inn lífræna stöffið mitt fyrir næstu daga og gat því bara borið góssið inn úr Nissaninum og lagt honum upp við húsvegg þar til á morgun - Takk fyrir, kæru verndarenglar, að þetta gekk svona vel :)

Það er ótrúlega margt sem kemur upp í hugann á ferðalögum og sér í lagi þegar maður er einn og bara getur ekki tjáð sig strax..... Sú var tíðin í dag þegar ég loksins keyrði á land í Dover eftir að hafa tekið ferju frá Calais. Ég hélt reyndar ég fengi hjartaáfall af stressi við að keyra svona öfugu megin á 'öfugum' bíl. Hraðbrautin uppeftir varð fyrir valinu, það væru þá amk allir að fara í sömu átt, svona til að byrja með! En svo snjóaði í þokkabót! Allur skali tilfinningastigans var reyndur í dag á þessari annars stuttu leið, allt frá örvæntingu og depurð einsamallar stúlku (konu, myndu einhverjir segja) sem hefur yfirgefið dásamlega fjölskyldu rétt fyrir jólahátíðirnar til að vera ein í þögninni, alveg yfir í brakandi hamingju og léttleika yfir að vera komin 'heim' í enska sveitasæluna þar sem göturnar eru þröngar og sveigðar, umvafðar gróðri beggja vegna í stað beinu og breiðu hraðbrautanna undanfarinna daga - Framtíðin blasir björt við :)