Ég verð að ná sambandi.... verð að ná sambaaaaanddiiii -

Kæru vinir, ég óska ykkur öllum gleðilegrar jóla- og áramótahátíðar.... ég er farin í tæknifrí til að ná sambandi!

Ég bið engla alheimsins að vaka yfir og dansa í kringum okkur svo við eigum öll hamingjurík jól og gott ár framundan.

ÁSTArknús sem endist út árið :)

ps. tók þessa mynd af ferjunni milli Frakklands og Englands, sannkölluð Biblíubirta!

Hitti fyrir hormóna!

Á göngu minni í dag hitti ég fyrir 2 velklædda, unga pilta með nöfn sín skrifuð á barmmerki. Þeir tóku mig tali en ég gat bara með engu móti skilið drenginn sem talaði fyrstur! Hann talaði ensku, jú, en var ógurlega undarlegur til augnanna, eins og hann vildi dáleiða mig og einkar og sér í lagi undarlegur til máls - á endanum kom það svo.... 'Who has helped you the most in you life?' Hmmmmmm, fyrir utan hið augljósa svar sem þeir leituðu að þá hugsa ég það sé ég sjálf bara! En þeir komu reyndar með aðrar góðar spurningar þótt ég sé kannski alveg á því að svörin þeirra hefðu kætt mig...

Have you ever wondered; Why are there so many different churches/religions in the world? How come there is only one bible but so many different genres of Christianity?

Við erum ekki steypa, gæs.... við erum ekki steypt í sama mótið, við erum margbreytilegt mannfólkið sem lifum á mismunandi tímum, mismunandi fæði, á mismunandi stöðum með mismunandi fólki! Er í alvöru hægt að 'kerfisvæða' trú eitthvað frekar en það hvernig reka á gott samfélag? Maður spyr sig!

Komin með síma :)

... þetta er allt að koma, nú er ég komin með enskt númer +44 7909 412 472 (07909 412 472). Ég athugaði í leiðinni með alls kyns tækniaðferðir til að vera í sambandi við umheiminn í nánasta umhverfi mínu og ætla að sofa á því... mikið hvað tækniheimurinn hefur upp á að bjóða - bara ruglar mann alveg í ríminu!

Ég skellti mér sem sagt gangandi í bæinn áðan og skoðaði mannlífið og fékk mér kaffibolla á Nero. Mikið sem ég var fegin að sjá að Bretar eru ekki alveg eins hallærislegir og mér fannst þeir vera í gær einhvern veginn. Don't judge a book by the cover, right? Don't judge the people of a nation by the ferry-takers, segi ég nú bara! Færeyingar eru þá allir fyllibyttur og Bretar annað hvort feitir, ljótir eða hallærislegir! Guð, ég fæ nú bara sting í hjartað við að hugsa þetta eitt, hvað þá að skrifa þetta... en svo er líka sagt að maður sjái bara það í öðrum sem speglar okkur sjálf! Almáttugur; ætli ég sé feit, ljót, hallærisleg fyllibytta? Neiiiiiii, hættu nú alveg, Sibbý!!!

Nú ætla ég að fara að þvo þvotta, skipta um herbergi og koma mér fyrir... gera að mínu! Fátt er eins bljúgt fyrir sálartetrið og að þrífa hýbýli sín og 'sjæna' eftir góðan göngutúr, nema væri kannski eins og góður cup of tea svona til að fullkomna verkið!

Copenhagen, Denmark to East Grinstead, West Sussex, UK - Google Maps

Bara svona fyrir áhugasama.... spurning um að taka saman nokkra 'praktíska' punkta síðar um kostnað og tímalengd, hmmmmmm

Copenhagen, Denmark to East Grinstead, West Sussex, UK - Google Maps

Komin 'heim'!

Ég er lent! Leitarstaður er fundinn og nú getur leitin hafist af fullri alvöru - eða kannski bara bræðslan, boðið og brjálæðislega ástríðan fyrir björtu lífinu.

Mikið sem var gott að koma heim. Tobias (http://www.tobiasart.org/) tók hlýlega á móti mér með uppábúnu, stóru og góðu herbergi og vinalegum andlitum (ekki þó í herberginu!). Ég kom við í Sainsbury's á strax við komuna, keypti inn lífræna stöffið mitt fyrir næstu daga og gat því bara borið góssið inn úr Nissaninum og lagt honum upp við húsvegg þar til á morgun - Takk fyrir, kæru verndarenglar, að þetta gekk svona vel :)

Það er ótrúlega margt sem kemur upp í hugann á ferðalögum og sér í lagi þegar maður er einn og bara getur ekki tjáð sig strax..... Sú var tíðin í dag þegar ég loksins keyrði á land í Dover eftir að hafa tekið ferju frá Calais. Ég hélt reyndar ég fengi hjartaáfall af stressi við að keyra svona öfugu megin á 'öfugum' bíl. Hraðbrautin uppeftir varð fyrir valinu, það væru þá amk allir að fara í sömu átt, svona til að byrja með! En svo snjóaði í þokkabót! Allur skali tilfinningastigans var reyndur í dag á þessari annars stuttu leið, allt frá örvæntingu og depurð einsamallar stúlku (konu, myndu einhverjir segja) sem hefur yfirgefið dásamlega fjölskyldu rétt fyrir jólahátíðirnar til að vera ein í þögninni, alveg yfir í brakandi hamingju og léttleika yfir að vera komin 'heim' í enska sveitasæluna þar sem göturnar eru þröngar og sveigðar, umvafðar gróðri beggja vegna í stað beinu og breiðu hraðbrautanna undanfarinna daga - Framtíðin blasir björt við :)

Ekkert sex í borginni :)

Á fimmtu hæð við breiðstræti Brusselborgar sat ég í gær og hugsaði um lífið sem aldrei fyrr - ég var hvorki á brókinni né í palíettukjólnum, heldur lagklædd, með ullarteppi vafið um mig, með húfu og í fínu ullarskónum sem hún vinkona mín á Sólheimum prjónaði handa mér, Takk. Og þótt ég biði og biði eftir hestvagninum og Hr. Stórum, kom allt fyrir ekki og ég trítlaði ein um miðbæinn innan um alls kyns fólk frá alls kyns hornum þessa heims. Jólarómantíkin var alls ráðandi, ljósadýrð og skautasvell, markaðskofar og tónlistarfólk á hverju strái.

Brussel er svo merkileg borg og kannski bara Belgía almennt. Það er svo magnað að fylgjast með samskiptum fólks sem býr í Belgíu og fylgjast með tungumálinu breytast setninganna á milli. Þetta hlýtur að hafa áhrif á fólk, umburðarlyndi, víðsýni og viðleitnina við að skilja, mynduð þið ekki halda? Franska/flæmska... það bara kemur í ljós þegar fólk talar! Ætli þeir Belgarnir þekki ekki hvern annan úr bara eftir nefinu eða eyrunum kannski og viti alveg hvaða tónar koma út úr munni nágrannans?

Danaveldi yfirgefið!

Margrét mín önnur, takk kærlega fyrir mig 'skan - mikið sem ég er búin að hafa það gott hjá ykkur, sofa vel og sonnnnna :) Ég hlakka til að taka á móti þér í veldinu mikla ved siden af! Þú og þitt slekti eruð ávallt velkomin, bara þið komið með eins og eina hjónó, ik?
ÁSTUkveðjur þar til næst -
þín Sibbý

ps. mikið sem þú hefur verið dugleg drottning á æviárum mínum :)

On the road again....

Nú eru bara 2 dagar í brottför - bæði spennandi og skemmtilegt en ég verð nú að viðurkenna að ég er pínuoggulítið rosamikið kvíðin fyrir því að fara. Það verða nefnilega engin börn til að knúsa snemma morguns eða strjúka yfir Pagten - nú, eða hnyttið og skemmtilegt par sem maður fær að rústa í spilum á kveldin, enginn systraslagur, engir gubbuskápar, engin hjónó! Er bara strax byrjuð að grenja! En ég kem til baka - og þau koma til mín (Baldur Freyr er nú þegar farinn að tilkynna það vinum sínum að hann sé að fara annað slagið til Englands, sko!) - ég hlakka til að bjóða þau, sem og fleirum, velkomin í mitt nýja líf um komandi framtíð.

Ég fer sem sagt á sunnudaginn, leggst til hvílu í eina nótt við Bremen og svo jafnvel 2 nætur í Brussel hjá vinkonu minni. Samkvæmt Google Maps á ferðin sjálf, þ.e. keyrslan ekki að taka meira en 13,5 klst - vel sloppið, ik? Nú er bara að keyra upp stemmninguna, skoða mig um, njóta þess að fylgjast með landslaginu, skiltunum, fólkinu, tungumálunum, myntinni og bara orkunni breytast á leiðinni og vita að á endanum kem ég á stað þar sem ég sjálf mun taka breytingum til bættari dömu.

Fyrsta heimili mitt verður nú bara heimavistin við skólann en svo langar mig að leigja mér eitthvað meira 'heima'. Ég er orðin svo gömul að ég nenni ekki þessu 'lækkað'ítónlistinni-égvaknaþegarþúpissar-hveráaðfaraútmeðruslið-veseni' með ókunnugum. Þetta vil ég bara ólm fá að vesenast í með ástmanni mínum komandi. Mig dreymir um svona gamalt 'cottage' eins og í myndinni, muniði, Holidays - já, og það væri þá bara alls ekki úr lagi að þessi enn óþekkti ástmaður fylgdi bara með samningnum. Jú, jú... takk, takk, því ekki það?

Að gefnu tilefni er heimilisfangið á nýja aðsetrinu mínu þar til annað kemur í ljós:
Tobias School of Art and Therapy
Coombe Hill Rd
East Grinstead
West Sussex
RH19 4LZ
UK

símanúmer læt ég gossa hér síðar og bara svo þið vitið það; þá er best að fljúga á Gatwick!

Sólheimar - England - Danmörk - England - Frakkland - Indland - Spánn - Marokkó - California - Siglufjörður - Reykjavík - Danmörk - England

Þetta er nokkurn veginn ferðalagið sem ég er búin að vera á í hjarta og huga síðustu misseri. Lokaniðurstaða er spennandi og flöktar vel við magatilfinninguna. Ég ætla að fara aftur til Bretlands og klára námið í Art Therapy. Þótt mig hafi langað að taka eitt ár í að ferðast, slæpast og sjá hvað gerist, fann ég að það er ekki endilega það sem mig vantar í sálinni. Og satt best að segja á ég ekki fyrir spontant ævintýraári með óendanlegum flugferðum og lestarferðum - og langar ekki nógu mikið í það til að skuldsetja mig fyrir því! Ég á huga yfirfullan af hugmyndum og áhuga. Ég á hjarta yfirfullt af kærleik og ástríðu. En ég á ekki fullt rassgat af seðlum! Ekki enn -

Que sera, sera... og Indland verður vonandi áfram á sínum stað - draumurinn lifir!

Það er mikill skóli í sjálfu sér að sleppa - sleppa höndinni af öryggi þátíðarinnar, dýrmætu ástarsambandi, ódauðlegum foreldrum, fjölskyldu, vinum og félagsneti, fjárhagslegu öryggi, skemmtilegri vinnu og vinnufélögum sem lifa einnig sem fjölskylda manns, fallegu þaki yfir höfuðið og Lúllagreyinu bara svo eitthvað sé nefnt! En um leið og sleppir er ávinningurinn mikill því það er ekki samasem-merki á því að sleppa og glata! Geymdur er græddur eyrir og ég treysti að allt það sem ég hef 'fest' fjár mitt í sem reynslu, tíma og samveru er geymt en ekki gleymt - hvað þá glatað!

Mig vantar að klára - ljúka því sem ég er byrjuð á og hef dreymt um síðan ég var unglingur. Ég vonast til að geta þá staðið fastar á bak við hugmyndir mínar um sjálfbært líf í framtíðinni, framkvæmt, verið besta ég og látið það besta hverju sinni frá mér leiða í þessum heimi. Eða haldið áfram að gera það... og bjargað mannslífum!

Gullmolar!

Ásta frænka var svo góð að strjúka aðeins áður en gengið var til náða í kvöld og það er einmitt á stundum sem þeim er mest verður um heimspekilegt og persónulegt spjall. Ég fékk t.d. að vita að af 'dauðum' (dönskuskot - leiðrétt strax af frænkunni; 'dánum') þá elskaði Baldur Freyr mest Ömmu Oddnýju af stelpunum, eða sko konunum og af strákunum eða kannski mönnunum frekar.... engan annan en Guð sjálfan!

Og þá bætti Ásta Lísa við með 'auðvitað'-svipnum... 'Því Guð gefur okkur jú Allt!'

Say no more!

Í lífshættu, þó ávallt í swingi ;)

Eftir svaðilfarir dagsins er ég nú komin heim í ró og spekt við kunnugleg sjáöldur alnetsins. Við systur vorum úti á lífinu, eftir notalegt síðdegi í Helsingør með Baldri Frey, þar sem 'Mosta' (ég = morster, ekki monster!) fannst nú sjálfsagt að fara með strákinn í þetta ægilega sæta jólaparísarhjól á jólamarkaðnum (þetta við hliðina á plastskautasvellinu með 'brjótt'ekk'áþérökklanabarn-skautunum til leigu!). Þetta leit nú ekki 'beyzið' út en hlaut að vera í lagi úr því dönskum (og sænskum) barnafjölskyldum er boðið upp á þetta í kuldanum, svona til að hygge sig.

Fyrsti hringurinn var verstur og ég minnt rækilega á það hvernig það er að missa tökin, fá hnút í magann og bíða eftir að komast niður á fast land. NB. Systirin bljúga stóð niðri og glotti enda hefur ábyggilega ekki verið fallegur á mér svipurinn eftir þennan fyrsta snúning! TREYSTA!

Eftir að hafa nánast æpt á krakkann um að hreyfa sig nú ekki mikið til að við yltum nú ekki körfulufsunni í marga hringi, náði ég tökum á ímyndunaraflinu og treysti því bara að við kæmumst aftur í örugga höfn fyrr en síðar. Eftir, að því er ég vonaði, síðasta skiptið fram hjá hliðinu á jarðhæð tók fjár... hjólið að skrölta og hökta og stöðvaði að lokum með okkur litlu greyin nánast á toppnum. Hjartað tók kipp og við sukkum örlítið lengra niður í sætin; 'já, þetta var sko ekki þægilegt, haaaaaa' (allt á innsoginu!). Hrökk þá hjóldruslan í gang og stöðvaðist sem betur fer að lokum með okkar körfu við útganginn og við gátum stokkið út, guðslifandifeginverðégaðsegj'ykkurmaðurlifandi! Sakleysislegur faðir með börnin sín tvö stóð í röðinni eftir að komast í hjólið og leit áhyggjufullum augum á mig eins og til að spyrja; 'ætti ég?' STRÁKAR - ÞAÐ ER EITTHVAÐ HELVÍTIS SLAG ÞARNA UPPI - ÆTTUM VIÐ EKKI AÐ KÍKJA Á'ETTA? thjaaaaa, nahhhh, nei, nei, hvað segiði... - Allt á einhverri útlensku sem ég skyldi ekki betur en þetta en frá þessu augnabliki fengu amk allir endurgreitt og hjólið stöðvað þann daginn! Ótrúlegt hvað getur verið stutt á milli svona stórhættulegrar rúllettu og barnslegrar gleði jólatilhlökkunar, haaaaaaa (allt á innsoginu!)

Ekki var gleðin nú minni í kvöld þegar við skelltum okkur á Swingklúbb en vinkona sys var að syngja í hljómsveit kveldsins. Ekki Swinger (Pibbý þó!) heldur Swing sem reyndist svo vera meira svona Lindyhopp dansklúbbur. Og þarna var bara saman komið fólk af öllum stærðum og gerðum, einstaklingar sem og pör, til að dansa misvel við flotta djass/blús/djævtónlist í nokkurs konar félagsheimilissal án alls glamúrs og gliturs. Fólk var iðulega bara á lágbotna strigaskónum nánast, að dansa og skemmta sér - ekki drekka, ekki veiða, ekki reykja... bara dansa. Eða það er amk það sem maður sá! Frábært - er þetta ekki dásamlega sakleysisleg iðja? Svo heilbrigð og skynsöm! Örlítil bingólykt af þessu en mikið hvað þetta var krúttlegt!

Hey, og svo voru danskort! Og herrarnir máttu ekki segja nei ;)

'Eplið og ormurinn' - samsæriskenning!

Það er ekki hægt að 'plana' lífið! Sumir reyna það á fullu blasti en það er bara ekki hægt! Það fer alltaf á annan veg en planið segir til um!

Hvernig geturðu vitað hver þú vilt verða ef þú veist ekki hver þú ert?
Hvernig geturðu vitað hvert þú vilt fara ef þú veist ekki hvar þú ert?

Hanna systir 'sendi' mig með litlu stúlkunni sinni á bíó í dag og hún fór með stóra drengnum sínum á hipp og kúl Mækel Djakkzon :) Setningarnar hér að ofan eru um það bil þær sem heyrðust fyrst í myndinni (og jú, ég er farin að skilja nógu mikla dönsku til að skjátlast ekki svo agalega!) Ég hef því sterklega á tilfinningunni að hún Hanna mín hafi verið í samsæri með 'onum Anders og sent mig á myndina 'ekki svo sjella óvart'. Reyndar þegar ég hugsa betur út í það, þá var það litla skvísan sem valdi.... Svona vita börnin nú margt!

Ég er ekki gleðikona á Istegade!

Ég er ekki flóttakona, landlaus!

Ég er ekki fangi, limlest eða seld!

Ég er ekki slösuð, sjúk eða dauð!

Ég er of mikið af sjálfri mér

Ég er of lítið af sjálfri mér

Ég er kona með endalausa möguleika!

Ég er full af gleði - en ekki á Istegade!

Hver hefur sinn djöful að draga!

Öll höfum við okkar djöful að draga, segir máltækið og minn bankar upp á í hvívetna þessa dagana - ég sjálf nefnilega! Efasemdir og ótti, aðþrengd frelsistilfinning og hik taka of mikið pláss og ógna gleðiríkum dagsstundum. Ég efast um hvað ég vil, að ég sé að gera rétt með þessum skrefum sem ég er að taka (sem mér fannst ég eiga, fyrir stuttu, ekki annarra kosta völ en að taka!), efast um sjálfsvirðingu mína, óttast framtíðina og það að vera ein til æviloka, finnst að mér þrengt þar sem ég er háð kerfi og skriffinnsku, tryggingakerfum, þjóðerni, þess að eiga eitthvað og enn frekar því að eiga ekkert og skulda ekkert! Ég hika.... hika við að taka næsta skref af ótta við að það verði ekki það sem mig langar að taka!! Þrátt fyrir allt:

Veit ég að ég má treysta.... treysta og efast ei að næsta skref verður það sem mig langar að taka, það sem ég á að taka og færir mér nær því sem ég vil.

Ég veit að einmitt með því að stíga út úr vítahring streitu og sjálfsfórnar er ég að varðveita sjálfvirðingu mína.

Ég veit ég þarf ekki að óttast að vera ein til æviloka því þótt ég verði það, er það ekki það versta sem hægt er að hugsa sér svo lengi sem ég lifi lífi mínu, samkvæm sjálfri mér og í sátt við Guð og sjálfa mig!

Ég veit að kerfið er búið til af mér (og ykkur) til að við getum virkað í jarðartilvistinni og að mér er ekki þrengt heldur er um mig haldið!

Ég veit að það eitt að eiga ekkert (nema kannski fullt hjarta af ást og kærleika) og skulda ekkert (nema kannski sjálfri mér og umheiminum það að leyfa mér að vera besta útgáfa af sjálfri mér) hefur aldrei verið meira frelsandi en einmitt núna á þessum tímum.

Hik er sama og tap - erum við sjálf ekki bara okkar versti óvinur? Er ekki næsta skref að verða líka besta vinkona mín? Mér hefur nefnilega fundist að fólk sem 'kemur hvað verst' við okkur á stundum, sé einmitt það fólk sem kennir okkur hvað mest og við lærum að elska, fyrir það eitt! Ég læri að elska mig fyrir það eitt að vera minn eigin djöfull að sama skapi og ég er minn eigin engill!

Leiðrétting!

Samkvæmt skilgreiningum í þessu landi þá er ég atvinnuleitandi en ekki atvinnulaus! Bara til að hafa það á hreinu ;)

Að vinna eða ekki vinna!

Þetta er í annað skiptið í lífinu sem ég er atvinnulaus og í báðum tilfellum að eigin ósk eða á eigin forsendum. Í fyrra skiptið fékk ég vinnu sama dag og ég sagði upp hinni vinnunni en nú er annað upp á teningnum. Mig langar bara ekkert að vinna - hreinskilningslega!

Ég held ég sé búin að vinna yfir mig síðustu ár. Að sama skapi er ég með bullandi samviskubit yfir að viðurkenna þetta og get því varla notið þess að vera ekki að vinna. Og annað; ég virka greinilega best þegar ég hef þeim mun meira að gera og vinna hefur verið minn drifsteinn síðustu misseri!

Peningar spila alltaf inn í því til að eiga salt í grautinn þarf maður náttúrulega pjening! Til vonar og vara og til að koma í veg fyrir allan misskilning þá má almættið gjarnan vita að auðvitað vil ég hafa vinnu, nægt lifibrauð og heilsu til að hafa ofan í mig og á, vinnu sem ég nýt og get nýtt til að leggja mitt af mörkum í þessum heimi.

Hluti af þessari sérlega opnu aðstöðu sem ég er í einmitt núna er að ég veit ekki hvar mig langar að búa, hvar mig langar að vera, heimurinn er einfaldlega of stór fyrir mig. Í einn stað langar mig að verða einn færasti læknir hér á jörð, bjarga mannslífum hægri/vinstri eða vera óþreytandi listamaður sem færir heiminum hreinasta formið af sjálfum sér og þeirri sjálfleitarbaráttu sem við heyjum öll á hverjum degi. Í annan stað langar mig bara að fá mér jörð, hvar sem það er í raun og veru, bara á meðan ég hef hjartabljúga, djúpa, myndarlega, handlagna prinsinn minn mér við hlið :), stofna mitt eigið litla samfélag, eignast 97 krakka og ala þá alla upp til að verða bestu eintök af þeim sjálfum. Þá langar mig bara til að ferðast, vinna sem sjálfboðaliði, læra tungumál og allt hvaðeina sem hvert land hefur upp á bjóða.

Ég er sem sagt algjörlega týnd í óendanlega opnum möguleikum sem þessi litli heimur hefur upp á að bjóða.

Eini möguleikinn er náttúrulega hinn augljósi eins og stendur sem er þó svo 'erfiður' en það er lifa í núinu, bæta mig sem manneskju, hið innra sem ytra, elska, njóta, upplifa, dýpka og sjá; það sem mér er ætlað og ég á skilið mun banka upp á, í því formi sem það verður á þeim tíma og það verður einungis á mína ábyrgð að vera hugrökk og viljug til að stökkva - þangað til er það á mína ábyrgð að leita og láta vita af mér!

Þannig hljóðar hin heilaga Bárðarkviða *

Sibbý í mömmuleik!

Afmælisgjöf mín til parsins í Rundforbi var að þau færu í helgarleyfi sem ég skipulegði og ég sæi um börn og bú í staðinn. Skipulagning fór aðallega fram á næturna fyrir helgi og þegar við vöknuðum á laugardagsmorgunin var allt meira og minna tilbúið og skötuhjúin lögðu af stað.

Við krakkarnir áttum frábærar stundir og aðrar aðeins minna frábærar en það er svo merkilegt að vera með börnum, fylgjast með sínum eigin tilfinningum eða öllu heldur tilfinningarússi og hvaða áhrif þau hafa á okkur fullorðna fólkið. Þau eru svo saklaus þessi skinn en þó svo klók, svo elskuleg en þó svo stríðin, svo hjartahrein en þó svo baráttuglöð, svo orkumikil en þó svo 'fúl á móti ' á stundum. Þau, eins og mörg þeirra sem búa við sérþarfir, eru aðeins að biðja um það besta í okkur! Og það er einmitt það sem er svo erfitt að muna stundum :)

Löggæslumenn líka fólk!

Sibbý og Bella - Mission accomplished!

Súrt atriði á Orly í gærkvöldi; Taskan mín var tekin til hliðar í 'tékk' - tvær konur í yngri kantinum, mjög vel til hafðar (= rosaskvísur) standa sitt hvorum megin við borðið, önnur horfir stingandi, lítt þó letilegum, augum fram á við og hin lítur ekki af vinkonu sinni, á sama tíma með báðar hendur á töskunni minni. Ég segi 'Bonsoir, c'est mon sac' eða 'gott kvöld, þetta er taskan mín!' Vinkonan með stingandi augnráðið; 'ouah, ouah...' Þögn. Konan með hendurnar enn á töskunni minni; 'en ég meina, voruð þið ekki saman?' Hin; 'nei'. Vinkonan með hendurnar; 'en ég sá ykkur saman' Hin; 'hvar?' Handakonan; 'nú, í bíó'. Augnkonan; 'en við erum ekki saman'. Enn með hendurnar á töskunni minni; 'jah, ég meina... ég veit ekki - jæja, við ætlum að rannsaka þig! ÚPS! Ég; 'ok' - Konan með hendurnar á töskunni minni tekur upp svarta hanska; 'Put..., c'est la merde ici ce soir' (Djöfuls drulla hérna í kvöld!) annað ÚPS! ...eftir rót í minni annars saklausu töskulufsu, þakka ég pent fyrir og óska henni, konugreyinu, góðrar kveldstundar; 'Merci et bonne soirée' = Fokk og enter!

.. i dag

Markadur i Melun - heimahadegisverdur - Provins - Falkar og ernir :) - rigningrigning - bio MicMac a Tire-larigot (Jean Pierre Jeunet) - Wiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiii
...og meira sidar

Lifid er eins og regnbogi; thad tharf baedi sol og regn til ad mynda litina i regnboganum :)

Vive la France!

Á daga mína hefur drifið:

Heimahádegisverður - Melun - 'Frum'skógur - Fontainebleau - Fjölskyldudinner

París - Louvre - Jardin de Tuileries - Place de la Concorde - Champs Elysée - l'Arc de triomphe - Tour Eiffel - Metro - allir litir - öll tungumál - öll trúarbrögð - Indverskur!

París - Sacré Coeur (Messa)- Montmartre (stórskrítir listamenn) - Rue Lepic! - Moulin Rouge - Notre Dames (Messa) - kreppa - Pompidou - les Halles - metro/Gare de Lyon - ennþá fleiri litir - enn fleiri tungumál - enn fleiri trúarafbrigði!

Heimahádegisverður m/alles - Fontainebleau, jardin du chateau - Le Melting Potier - Reagge tónleikar til styrktar börnum í Togo í Nemour

... og meira síðar!

ESSASÚ!

Litlu, sætu auglýsingarnar frá vissu símafyrirtæki á klakanum hafa vakið mikla lukku á heimilinu og hér er einmitt afrakstur þess :) ps. Afró er líka í tísku (svona til að fá permó næsta dag ;)

Kontórinn fundinn!

Þessi snilldarhugmynd kom upp um daginn; ég ætla bara að leigja mér kontór og láta tækifærin koma til mín... Þá fara hlutirnir að gerast, sjáiði; Sibbý í endalausum sérverkefnum ;)

Anyways - kontórinn er fundinn! Niðri við Nýhöfn, endilega kíkið við, kaffi á könnunni :) og í Guðs bænum, hafið verkefnið klárt við höndina -

Sibbý's kontór - open at all times for people with projects :)

Dagur í Kóngsins Köben...

Dagurinn í dag hjálpaði mér mikið til að líða eins og ég sé að 'gera eitthvað' - og þá meina ég annað en að njóta samvista við elskulegu litlu familíuna í Rundforbi.

Eftir íkveikju blóðrásar, morgunmat og örlítið tutl í morgun keyrði ég niður á Skodsborg stasjón, lagði Nissanum snyrtilega við stöðina (bakkaði í stæði, náttúrulega!) og tók svokallaðan 'kystbanen' niður á Østerport. Þaðan gekk ég (í vitlausa átt, auðvitað, svona til að læra meira!) að húsi Jóns Sigurðssonar sjálfs eða Øster Voldgade nr. 12 (http://www.jonshus.dk/). Mikið sem var skemmtilegt að koma þangað og fróðlegt. Ég hitti reyndar ekki hræðu, heyrði umgang í húsinu en gat með engu móti séð nokkra lifandi sálu sem kom þó ekki að sök því sýningin um Jón 'þrykk' og konu hans Ingibjörgu 'þrusu' Einarsdóttur var mjög áhugaverð. Maður fær svo góða tilfinningu fyrir hvernig lífi þau hafa lifað, amk í Köben og einhvern veginn ímyndað sér stemmninguna hjá Íslendingunum í Köben á þessum tíma. Komst líka að því að hún Ingibjörg var 7 eða jafnvel 8 árum eldri en Jón þannig að ég þarf nú ekki að hafa áhyggjur enn!!!

Jæja... hélt nú leiðin áfram í gegnum Kóngsins garð eða Kongens have og niður á Gothersgade þar sem innan tíðar ég gekk í 'flasið' á Studieskolen (http://www.studieskolen.dk/) þar sem ég hafði hugsað mér að læra meiri dönsku. Á sum sé stefnumót þar síðar í próf til að vita á hvaða stigi danskan mín er! Ég gekk um Nyhavn og Strikið og naut veðurblíðunnar en þó það sé orðið kalt hérna þá er sólin enn dugleg að skína. Sá alveg rosafallega ljósmyndasýningu á Nýjatorgi Sjóla sem er sett upp í tengslum við 'Klima-fundinn' sem verður hér í Köben í desember (http://en.cop15.dk/). Á sýningunni má finna stækkaðar ljósmyndir af 100 stöðum í heimi sem eru í hættu vegna hlýnunar jarðar, annað hvort útrýmingahættu eða þar sem fólk er í hættu, matvælaframleiðsla, byggingar, atvinnuleiðir etc..! Myndirnar eru ótrúlega fallegar en jafnframt sláandi sem og upplýsingarnar og góðu ráðin til bættrar umhverfisvitundar sem fylgja! Og hugsið ykkur; á sumum stöðum í heiminum er fólk ekkert að hugsa um hvort það eigi að byrja í þessu 'gymi' eða hinu, hvaða bíl eigi að kaupa næst (og hvað þá hvernig á að borga af honum!) eða hvað það ætli að verða þegar það er orðið stórt? Það einungis vaknar upp og heldur af stað til að leita vatns og matar, nánast liðlangan daginn! Pælið í því hvað við höfum það gott - Og þarna gekk ég um í fínu leðurskónum mínum með Fair-trade kaffið mitt í 'take-away' bollanum (sem fór svo í ruslið) með stafrænu myndavélina mína til að SKOÐA hvað ég hef það gott! Að hugsa með sér!

...úr dagbók!

DAGUR 1 - 1. Okt. '09
...dagur að kveldi kominn um borð í Norrænu þann 1. okt. 2009. Nýr kafli er hafinn í mínu lífi, ég hef sagt skilið við kafla í fortíðinni og sigli inn í nýja strauma um þessar mundir. Ég sit hér og vagga og hlakka til að sofa í aðra 11-12 tíma, ein í klefa (sem betur fer) en án glugga (sem er bara nettur fórnarkostnaður þess að vera ein!).
Dagurinn í dag í Torshavn var frábær, hlýrri en á horfðist. Torshavn er fallegur bær með fersklegu yfirbragði, fallegum húsum og almennilegu fólki, einmitt svolítið eins og Hafnarfjörður eða Akureyri, hæðóttur bær með gömlum húsum. Færeyjar sjálfar virðast fallegt land.
Fyrst fannst mér eins og ég gæti alveg búið í Torshavn, sérstaklega þegar ég þræddi rómantísku þröngu göturnar á Tinganesi og sá öll Ástulegu húsin með krúttlegu hurðunum. Ég hefði EKKERT á móti því að búa í einu slíku.
Ég þræddi Tórshavn frá höfn til Kulturhússins með viðkomu á listasafninu. Keypti mér Dimmalætting og fleiri blöð, Litla prinsinn á færeysku og tók svo loks strætó um bæinn áður en ég fékk mér að borða niðr'í bæ og gekk um Skansin fyrir brottför. Lét Skipperinn vera, lagði ekki í eina marineraða sjóhetju frá Vestmanna ;)
Sem dregur mig að næsta 'efni' sem satt best stingur mitt litla fordómahjarta;
Marinering virðist í hávegum höfð! Á dallinum ganga margir (virðist vera allflestir!!!) um með pela eða bokku í hönd hvenær sólarhringsins sem er, eins og væri talnaband! Í dag mátti finna áfengislykt í lofti á flestum veitinga- og kaffistöðum bæjarins. Ekki það að ég hafi farið inn á marga en ég fór amk út af örfáum af þessum sökum! Veit ekki hvort ég er ofurviðkvæm fyrir þessu núna eða hvort þetta er bara hið eðlilegasta mál þar syðra! Læt vera að spekúlera meira í því... Þegar allt kom til alls var í raun nóg í bili að fá smjörþefinn af annars fegurðinni, ferskleikanum og hins vegar þessari marineringu, ég var spennt að komast um borð aftur og halda áfram ferðinni....

Dagur 2 - 02. okt. þar sem ég sit á 5. dekki við receptionið. Búin að sitja úti á 8. dekki (þar sem ég bý!) að lesa í dýrindisveðri, fleygið haggast vart!
7 skip í sjónmáli í dag og 2 olíuborpallar - skrítið að einhver skuli 'velja' sér að vinna úti á ballarhafi og að vera 'hvergi' í lengri tíma. Það er eins gott að félagsskapurinn sé mikils virði og í lagi á þeim stundum. Maður er manns gaman er sagt og það á sko örugglega við á vinnustöðum sem þessum! Þar hljóta að myndast tilfinningabönd og samskipti sem eru engu lík og byggja á trausti fyrst og fremst. Ég ætlaði t.d. að vera rosalega dugleg að skrifa hér um borð en ég fann sér í lagi fyrsta sólarhringinn að ég var ekki róleg, fannst ég hálfóröugg. Á þessu járnfleygi byggjum við líf okkar og traust í nokkra sólarhringa, ég og um 700 aðrir einstaklingar og þótt ég sé ekki að mynda nein sérstök tengsl þannig nema að kynnast lítillega örfáum hræðum, þá treystum við fullkomlega að okkur verði siglt heilum og höldnum í land af fagfólki og góðum græjum!

Mig langar að finna nafn á ferðina mína, ævintýraárið. Hún tengdist strax mánanum, einhvern veginn og ég tengi það þannig hinu kvenlega og innri leit að sjálfri mér... Nema núna, finnst mér þetta næstum ekki vera nein afmörkuð ferð, meira eins og bara nýtt upphaf á því sem koma skal....

Þessi sýn blasti við mér á bílnum mínum að kveldi dags 7. okt. eða 3 dögum eftir komuna til Danmerkur... á hvað minnir þetta?

Hoppandi glaðar!

Skemmtilegur dagur við Suðurströndina, einn dag í ágúst :)

Ferðin hafin!

Ferðin í leit að sjálfri mér er hafin! Ég veit ekki hvort ég verð 3 vikur eða 30 ár en ég ætla að hugsa bara eitt ár fram á við - leitin er amk hafin! Já, ég ætla að verða og vera ein af þessum einstaklingum (lesist 'kerlingum') sem segja hversdagslífi sínu og halda á vit ævintýranna í von um 'nýtt' líf og ferskara, gleði, uppfyllta drauma og óvænt ástarævintýri, heilbrigði og dýpt, fund sjálfsins og sköpunarkraftsins við raunvitund í núinu - allt á einu bretti, takk!

Stórkostleg kona gaf mér bók áður en ég fór - frábæra bók enn sem komið er en það hálfpartinn truflar mig að lesa hana þegar ég er í þeirri stöðu sem ég er núna, þ.e. heimurinn opinn og óráðinn, hver dagur látinn nægja sinni þjáningu og áningu og einhvers konar sjálfsskoðun í gangi! Bókin heitir 'borða, biðja, elska' og mér líður eins og ég gæti næstum hafa skrifað hana sjálf! Hún greip mig undir eins en á sama tíma hugsaði ég; 'æ, ætli hún taki frá upplifun minni á þessu ári? eða mun ég litast af upplifun þessarar konu á hennar ferðalögum og sjálfsleit?´ Tók svo bara þá ákvörðun að lesa hana og hafa mér jafnvel til hliðsjónar! Kannski 'bendir' hún mér á eitthvað sem ég hefði annars ekki tekið eftir eða veitir athygli að einhverju sem ég hefði annars misst af! Eða líka; hún kann að benda mér á eitthvað sem ég vil gera á þessu ári eða vil ekki gera... Í öllu falli; bókin kætir mig og veitir mér innblástur. Og manni veitir nú ekki af kæti og innblæstri á þessum stundum þegar óvissan, efinn og raunsæið ræður annars ríkjum!!!

Leitin heldur áfram...

Því hún er svo sæt..... Þökk sé þér Venus!

Dagurinn í dag var svo fagur og friðsæll að ég fylltist aftur trú á að það sé þess virði að búa hér á landi og fyrir mig enn frekar á þeim fagra stað sem ég bý á. Sólin skein á hvíta jörðina, örfáar blikur skýjatilveru mátti sjá á himni og hár hreyfði ei á höfði. Kvöldin þessa dagana eru ekki síðri með nýju tungli og Venus sem birtir upp himininn og veitir von. Skyldi Venus hafa áhrif beint á okkur og milda ástandið og greiða fyrir e-s konar lausnum eða sáttum á okkar tímum, næstu dögum? Venus sem tákn hins fagra, samhljóms og þá kannski friðar??? eða er 'hún' kannski bara að draga athygli okkar frá ljótleika hversdagsins og hvetja okkur til að horfa upp á við???

fyrir ykkur sem langar að lesa meira um Venus;
http://visindavefur.hi.is/svar.asp?id=2254

Að éta leifar sinnar tegundar!

Samfélagið okkar hefur breyst svo um munar og mér til mikillar undrunar er enn fólk (jafnvel í kringum mann!) sem talar 'frá hjartanu' um 'ástandið' og gefur til kynna að helv.... lýðurinn sé fávitar! Ef ástandið sannar fyrir okkur að samfélag okkar manna sé hreint bara eins og í dýraríkinu, þ.e. 'survival of the fittest-samfélag' þar sem þeir grimmu lifa af, þá má almættið sjálft eitt bjarga okkur!!! Í dýraríkinu hafa þau grimmu amk vit á að losa sig við líkama eða leifar hinna veiklyndu (þ.e. fjöldans!) með því t.d. að éta þær! Það fyndist okkur náttúrulega ákaflega rangt og ósiðlegt í heimi manna, er það ekki? Það virðist miklu nær að láta hina veiklyndu bara éta skít þeirra grimmu - það er ekkert að því!

Endurborin!

Fylgjan sprungin, fæðing afstaðin..... fyrstu dagar nýs lífs.....